نیوز/ علی جوادی؛ اما چرا شاهد به وجود آمدن چنین وضعیتی هستیم؟ چرا بعضی از تیم‌ها مدام از تعطیلی لیگ حرف می‌ز‌نند؟ به نظر می‌رسد این موضع سخت برای تعطیل شدن لیگ برتر، فقط دو دلیل دارد: یا وضعیت تیم در جدول چنگی به دل نمی‌زند (امیدی به قهرمانی ندارد یا در آستانه سقوط است) یا حساب آن تیم خالی است و به بهانه‌ای فکر می‌کند که بتواند با توسل به آن، پول اعضای تیم را یا ندهد یا با تخفیف کلی بدهد.
این وضعیت موجب شده همه از کرونا نهایت استفاده را ببرند و مدام درباره سلامت بازیکنان حرف بزنند. در شرایطی که بازار‌ها و مترو‌ها و اتوبوس‌ها به عنوان خطرناک‌ترین و پرترافیک‌ترین اماکن شهری، راه افتاده‌اند، مضحک است از برگزاری بازی‌ها بدون تماشاگر این همه واهمه داریم. برخی افراد در مصاحبه‌های خود، ایجاد ترس را به عنوان هدف اول دنبال می‌کنند و می‌گویند باید به همه تیم‌ها تعهد بدهند که کسی کرونا نمی‌گیرد. این چه خواسته‌ای است؟ کارمندانی که در ادارات و بانک‌ها به کار بازگشته‌اند، آیا چنین تضمینی گرفته‌اند؟ کارگرانی که در کارخانجات فعالت می‌کنند، چنین تعهدی از مدیران‌شان گرفته‌اند؟ این چه استدلال خنده‌داری است؟ چرا برای آنکه به هدف شخصی خود برسیم، جامعه بزرگ فوتبال را می‌ترسانیم؟ بازیکنان و مربیان و اعضای باشگاه‌ها همه در معرض ابتلا به کرونا هستند؛ حتی همین حالا که بازی‌ها تعطیل است. چرا برای رسیدن به هدف شخصی خود، فوتبال را دچار التهاب می‌کنیم؟
اگر به دلیل جایگاه خطرناک تیم در جدول یا به دلیل از دست رفتن امید قهرمانی و یا شاید هم برای حساب مالی باشگاه موافق پایان لیگ هستیم، این را به کرونا سنجاق نکنیم. خیلی شفاف بگوییم مشکل‌مان چیست. حقیقت را درست همان‌طوری که هست بگوییم. بگوییم جیب‌مان خالی است و پولی در بساط نداریم. بگوییم با وجود هزینه کردن ده‌ها میلیارد تومان، دست‌مان به جام نرسیده و ناراحتیم. این‌ها را می‌شود خیلی شفاف گفت. بد است که کرونا را بهانه می‌کنیم و خود را دلواپس بهداشت جامعه و سلامت بازیکنان نشان می‌دهیم.
تعبیر خواب
قیمت ارز
فال حافظ