نیوز/ مجید ابونوری؛ فدراسیون فوتبال ایران، شوخی «کلامی» را ارتقا داده است! ما مدعی چیزی هستیم که نیستیم! درخواست میزبانی جام ملت‌های آسیا، ما را از مرحله «ضعف» به مرحله مطلوب بودن نمی‌رساند! ظاهراً قامت تفکر و هیبت مردان فدراسیون فوتبال ایران «کوتاه» شده است و به همین دلیل سقف تصمیم‌گیری نیز کوتاه‌تر شده است! آنقدر کوتاه که به مرز «قوزی» رسیده است!
وقتی می‌گوییم بی‌برنامه هستیم، وقتی می‌گوییم به ولنگاری ذهنی دچار شده‌ایم، وقتی صحبت از ضعف مدیریت و صد البته برنامه‌ریزی می‌کنیم، وقتی با «کمپلکسی» از رفتار‌های نامعقول و نامربوط مدیریتی مواجه هستیم، خروجی اش می‌شود درخواست میزبانی جام ملت‌های آسیا! باید پا را بیش از گلیم دراز کرد! فکر نمی‌کنید آسیا برایمان «کوچک» است؟ این اعتماد به نفس نشان می‌دهد وقتی اوضاع شلوغ باشد درست از غلط تشخیص داده نمی‌شود و این خود آغاز مصیبت است!
نباید هر وقت فرصت کردیم، بدفهمی‌مان را به نحو احسن نشان دهیم. فوتبال ایران هنوز در بدیهیاتش مانده است، چطور می‌تواند از پس کلیاتش برآید؟ با کدام پتانسیل و عقبه، به ذهنتان خطور کرد، که می‌توانید لقمه به این بزرگی را ببلعید؟ با چشمانی از حدقه درآمده، کجای درخواست‌تان را هضم کنیم؟ به شهادت کدام توسعه‌یافتگی در ورزش و فوتبالمان و دستیابی به کدام موفقیت، چنین شوخی نابه‌جایی را با خود کرده‌اید؟ با کدام امکانات؟ با کدام زیرساخت‌ها؟ به پشتوانه کدام مدیر یا مدیران، می‌توان از این هفت‌خوان به سلامت عبور کرد؟ شما که در حال «ذبح» کردن فوتبالمان هستید، با کدام متر و معیار به این تصمیم ناکارآمد رسیدید؟
ما از ترس طرد شدن مدعی شدیم کسی هستیم، اما نیستیم! بدون تردید ترس از طرد شدن، این جرأت نابه‌جا را به ما داده است. یادمان نرود توسعه را به «بها» می‌دهند، نه به «بهانه»!
وقتی می‌گوییم بی‌برنامه هستیم، وقتی می‌گوییم به ولنگاری ذهنی دچار شده‌ایم، وقتی صحبت از ضعف مدیریت و صد البته برنامه‌ریزی می‌کنیم، وقتی با «کمپلکسی» از رفتار‌های نامعقول و نامربوط مدیریتی مواجه هستیم، خروجی اش می‌شود درخواست میزبانی جام ملت‌های آسیا! باید پا را بیش از گلیم دراز کرد! فکر نمی‌کنید آسیا برایمان «کوچک» است؟ این اعتماد به نفس نشان می‌دهد وقتی اوضاع شلوغ باشد درست از غلط تشخیص داده نمی‌شود و این خود آغاز مصیبت است!
نباید هر وقت فرصت کردیم، بدفهمی‌مان را به نحو احسن نشان دهیم. فوتبال ایران هنوز در بدیهیاتش مانده است، چطور می‌تواند از پس کلیاتش برآید؟ با کدام پتانسیل و عقبه، به ذهنتان خطور کرد، که می‌توانید لقمه به این بزرگی را ببلعید؟ با چشمانی از حدقه درآمده، کجای درخواست‌تان را هضم کنیم؟ به شهادت کدام توسعه‌یافتگی در ورزش و فوتبالمان و دستیابی به کدام موفقیت، چنین شوخی نابه‌جایی را با خود کرده‌اید؟ با کدام امکانات؟ با کدام زیرساخت‌ها؟ به پشتوانه کدام مدیر یا مدیران، می‌توان از این هفت‌خوان به سلامت عبور کرد؟ شما که در حال «ذبح» کردن فوتبالمان هستید، با کدام متر و معیار به این تصمیم ناکارآمد رسیدید؟
ما از ترس طرد شدن مدعی شدیم کسی هستیم، اما نیستیم! بدون تردید ترس از طرد شدن، این جرأت نابه‌جا را به ما داده است. یادمان نرود توسعه را به «بها» می‌دهند، نه به «بهانه»!
تعبیر خواب
قیمت ارز
فال حافظ