
اینجا، اما مربی ایرانی بعد از یک باخت حساس چه میکند و چه میگوید؟ ما هنوز دنبال این هستیم که ببینیم چرا مثلاً ذوبآهن برای پرسپولیس تونل افتخار نزد! هنوز میخواهیم ببینیم چرا مجیدی به کنفرانس مطبوعاتی نمیرود و آنالیزورش را میفرستد! هنوز دنبال پیدا کردن بازیکنان خائن به فلان مربی هستیم. همین اشتباه رافائل واران را اگر یک مدافع ایرانی انجام داده بود باید از فوتبال میرفت، چون هزار جور متهم میشد، اما رفتار زیدان را ببینید. او در روزی که تیمش سرخیو راموس را نداشت پذیرفت که منچسترسیتی بهتر بوده است. در صورت گواردیولا هم اثری از غرور دیده نمیشود و او طوری با زیدان حرف میزند که انگار مشغول صحبت با یکی از دوستان خود در پارک است.
فوتبال ما نه تنها باید از نظر فنی از امثال زیدان و گواردیولا درس بگیرد بلکه باید از نظر اخلاقی هم درس بگیرد. طرز حرف زدن این مربیان خودش کلاس درس است. آنها بعد از بازی (نه قبل از بازی) هرگز حریف را کوچک نمیکنند، اما مربیان ایرانی قبل از بازی تیم حریف را به قول معروف گنده میکنند تا اگر بردند بگویند تیم بزرگی را بردیم و اگر باختند هم که میگویند حریف بزرگی بود و کلی پول و امکانات داشت. بعد از بازی، اما کار بسیاری از مربیان ایرانی این است که بگویند حریف روی یک حمله و با اشتباه فردی ما به گل رسید و هیچ تاکتیکی نداشت. عجیب اینکه سالهاست همین رویه را شاهدیم و مربیان ما حتی تلاش نمیکنند از مصاحبههای امثال گواردیولا و زیدان درس بگیرند چه رسد به اینکه از فوتبال تیمهایشان چیزی بیاموزند.












تعبیر خواب
قیمت ارز
فال حافظ