با این اوضاع حالاحالا‌ها باید در حسرت فینال آسیا باشیم

آقای اکبرپور از آن بازی تلخ چه خاطره و صحنه‌هایی را به یاد دارید؟

فینالی که در آن باختیم خاطره خوشی برای ما ندارد! هرچه بود تلخ بود و غم‌انگیز.

خیلی‌ها هنوز هم نمی‌دانند چرا شما در آن بازی از ترکیب خارج شدید؟
خودم هم نمی‌دانم! کاش ناصرخان زنده بود و از خودش می‌پرسیدید! متأسفانه در آن دیدار فقط ۱۰ دقیقه به من فرصت داده شد که این برای من کافی نبود. تا صبح بازی من در ترکیب اصلی قرار داشتم، اما همه چیز تغییر کرد.

چطور؟
ما حتی صبح روز بازی که برای گرم کردن رفتیم من در ترکیب بودم، اما یک ساعت قبل از بازی آقای منزوی پیش من آمد و گفت ناصرخان تو را از ترکیب خارج کرده و می‌خواهد نیمه دوم بازی بدهد.

تعجب کردید؟
بله، اما به هر حال تصمیم کادر فنی بود. من نمی‌توانستم حرف بزنم. در ۱۰ دقیقه آخر بازی هم که وارد میدان شدن تلاشم را کردم، اما تیم ژاپنی ۱۱ نفره دفاع می‌کرد و هیچ روزنه‌ای برای گلزنی ما باقی نمی‌گذاشت. در نهایت محکوم به شکست شدیم و شانس خودمان برای قهرمانی آسیا در ایران را از دست دادیم.

در کل بازی چطور بود؟
بازی بیشتر دست ما بود. استادیوم یک نفس استقلال را تشویق می‌کرد و ژاپنی‌ها فقط در همان نیمه اول روی سه موقعیتی که داشتند به دو گل رسیدند و بعد هم بازی را بستند. ما خیلی موقعیت گل داشتیم. بچه‌های دفاع تا حمله همه روی دروازه می‌رفتند تا گل بزنند. علی موسوی به تنهایی در آن بازی می‌توانست آقای گل شود. ولی هم دروازه‌بان جوبیلو روز خوبش بود و هم توپ‌های ما از فاصله‌های کم خارج می‌شد و به دروازه نمی‌رفت.

بعد از بازی چه حالی داشتید؟
طبیعی است! خیلی ناراحت بودم. وقتی به خانه رسیدم با اینکه گرسنه بودم میلی به غذا نداشتم. فکر می‌کنم شب چیزی نخوردم و تا صبح به لحظه‌های بازی فکر می‌کردم. فرصت خیلی خوبی را از دست دادیم.

چرا پس از آن دیگر استقلال تا فینال آسیا نرفت؟
دلایل زیادی برای این موضوع وجود دارد که اگر بخواهم آن‌ها را بگویم حرف طولانی می‌شود. فقط مهم‌ترینش را می‌گویم و آن مشکلات بیش از اندازه مالی بود که در طول سال‌های بعد از آن روی دوش باشگاه فشار وارد کرد و هر بار استقلال خواست به آنجایی که ما بودیم برسد سنگی بزرگ مانع حرکتش شد. با این وضعیتی که الان می‌بینیم باز هم حالاحالا‌ها باید در حسرت فینالیست شدن در آسیا بمانیم.