قرمزترین پرسپولیس، آبى‌ترین استقلال

  • کد خبر : 202805
  • 05 مهر 1399 - 13:00
قرمزترین پرسپولیس، آبى‌ترین استقلال

نیوز/ اردشیر لارودی؛ یکم- حتى به خودانگاران گران هم نباید راه طلب و طالب بودن را بست! حتى به آن‌ها که بى‌باورند و سخت‌باورند و دیرباور، هم باید مجال گفتن‌هایشان و به میان آوردن انتظارهایشان را نه بست و نه حتى تنگ و باریک کرد تا چه رسد به تنگ و تاریک!
استقلال کارى کرد کارستان و پرسپولیس هم، شاهکارى خلق کرد که خوش‌باوران و معتقدان به فوتبال ایران هم انتظارش را نداشتند! کمتر کسى زدن ٣ گل استقلال را به الاهلى، پیشاپیش ممکن مى‌شمرد! و به شرح ایضاً تقریباً در تصورات هیچ‌کس در تصورات خود، تصویرى از بازى مردان پرسپولیس را ممکن مى‌شمرد! ولى شد! ولى اتفاق افتاد! و البته، نه اصلاً اتفاقى و حادثه‌اى که آنچه به دست آمد، نتیجه واقعیتى بود که عینیتش به حقیقت پیوسته بود! حقیقت اینکه: نفرات خارجى لیگ‌هاى قطر و عربستان و امارات، با همه ریخت و پاشى که ناگزیر از آن است، به گرد پاى بچه‌هاى خوب پرورش یافته لیگ برتر ایران، نمى‌رسند! فاصله کلاس بازى ایران و ایرانیان با فوتبال شتر گاو پلنگ خرپول‌هاى قطر، آن‌قدر هست که به این زودى‌ها پر نشود و نمى‌شود!

چه مطلقى، چه مجیدى
دوم- نتیجه‌اى که استقلال به دست آورد، با همه بى‌حرف و حدیث بودنش، در قبال شکل بازى و روند گرداندن توپ توسط مردان آبى، چیزى نبود! زدن گل‌هاى سه‌گانه قایدى، کریمى و دیاباته، یکى از یکى چشم‌نوازتر و دلپذیرتر بود، اما نقطه به نقطه بازى استقلال چیز دیگرى بود! جاى پاى تفکرات سنجیده و تقسیم وظایف متکامل بازیکنان توسط مربى- یا سرمربى- کاملاً خاص بود و شاخص بود!
مجید نامجومطلق، نه فقط روى هر سه گل بازى که در پدید آمدن و پدید آوردن تمام لحظه‌هاى زیبا، حضورى عیان داشت! و همان موقع- در خلال ٩٠ دقیقه رقصی که مردانه در جاى جاى زمین جریان داشت و آرزوى دیرمدت همه را برآورده مى‌کرد- برسشى از این دست مطرح مى‌کرد:
… آقاى نامجو، تا امروز کجا بودى؟ آقایان استقلالى‌هاى مدیر‌- مدعى مدیریت- مجیدتان را، ماه پیشانی‌تان را در کدام پستوى هزارتوى انکارگرى و در کدام تنور دور از دسترس عقل‌اندیشان باسلیقه، پنهان کرده بودید؟! استقلال بازى با الاهلى کجا، استقلال بهترین روزهاى لیگ برتر کجا؟ فوتبال متکى به تکنیک و خلاقانه بازى‌هاى قطر کجا و بازى‌هاى دیگر استقلال کجا؟

نقش یحیى، بازى یحیى!
سوم- در تیم پرسپولیس، به قول جوادخان خیابانى که از صنعت مبالغه و هنر اغراق هنکام گزارش بازى‌ها خوب استفاده مى‌کند، همه خوب بودند ولى یک خوب‌ترین هم داشتیم! مردى که بازى را براى تیمش درآورد! مردى که این پیروزى را رقم زد!
به نظر ما، یحیى! آرى، یحیى هم تک‌تک نفرات را خوب و درست و در یک روند یگانگى چید و به زمین فرستاد! و هم شعاع حرکتى همه مردانش را جورى تعریف و مشخص کرد که پایان دوندگى هرکس، آغازى بود براى دویدن‌هاى بى‌امان نفرات دیگر!
برگ برنده آقایحیى در این بود که بعد از سال‌هاى سال و بعد از روزهاى طلایى نامجومطلق و جواد زرینچه، دوباره یک زوج هم رونده، هم دونده و هم شکافنده هر دیوارى، در اختیار دارد!
١- سیامک نعمتى که باید کمتر با توپ ور برود! حتى کمتر از بازى معرکه اش در نیمه دوم برابر شارجه!
۲- بشار رسن که برایش چپ و راست زمین یک معنا بیشتر ندارد: فضایى بى‌انت‌ها براى جابه‌جا شدن، توپ گرفتن و توپ دادن! راه‌اندازى همه و پاسور پاس‌هاى گل!
پرسپولیس یحیى، نتیجه را از دل حرکت و بازى و انواع پاس‌ها و راه انداختن بازى خلق مى‌کند! پرسپولیس صاحب بازى و صاحب بهترین بازى است!

آتش خودخواهى را بسوزان
چهارم- استقلال، امروز بازى مى‌کند با پاختاکور، اما حریف استقلال هم ازبک‌هایند و هم خودش!
ازبک‌هایند به لطف بازى مفیدشان که در کل جریان بازى به آن متوسل مى‌شوند! استقلال باید بیشتر از حریف، حواسش به خودش باشد! خودزنى چاره ندارد! استقلال، از دقایقى باید بهراسد که خود را دست بالا بگیرد و از پیش احساس بَرَندگى کند و مغرور شود! غرور گام اول براى افتادن به چاهى که خارج شدن از آن محال است محال!
پرسپولیس هم مثل استقلال! نه قانع باشد به پیروزى‌هاى تا امروز به دست آمده و نه راضى باشد از نمایشى که داشته که السد، نه الدحیل و تعاون است و نه شارجه! تیم ژاوى، تیم‌تر از همه است!
یحیى و مجید نامجومطلق در آزمون دیگرى، باید آتش خودبزرگ‌بینى و خودخواهى را سرد کنند! خودخواهى، همانا که خودسوزى است و استقلال و پرسپولیس، هر دویشان باید از این مهیب فاصله بگیرند! استقلال و پرسپولیس، هر دو باید آتش‌افروزى کنند، در کمال خونسردى و در اوج هنرمندى! بازى با توپ، فرق‌ها دارد با جان توپ را گرفتن و روح بازى را کشتن! استقلال و پرسپولیس، دو الگوى حرکتى دارند: خودشان و خودشان!

لینک کوتاه : https://www.news.ir/?p=202805

ثبت نظر

-